شعر عباس قلی خان

داشت عباس قلی خـــــان پســــری / پســــر ِ بـــی ادب و بی هنری

اسم ِ او بـــــود علی مـــردان خان / کُلفت ِ خـــانه زِ دَستش به اَمان
پشت ِ کالسکه یِ مردم می جَست / دل ِ کالسکه نشین را می خَست

هــــر سَحرگه دم ِ در بر لب ِ جو / بود چون کرم ِ به گِل رفتــه فرو

 
بــــس که بــــود آن پسره خیــــــره و بد / همه از او بَدشان می آمد

هـــــــر چــه می گفت لَله، لَج مــی کرد / دَهَنَش را به لله ،کج مـــی کرد

هـــــر کجــا لانـــه ی ِ گنجشکـــی بود / بچه گنجشک درآوردی زود
هـــر چه می دادند می گفت: کمَست مادرش مات که این چه شکمست

 
نه پـــــــــدر راضی از او نــه مــــــادر / نه معلم نــه لله نــــه نـــــــوکر
ای پسر جــــان ِ من این قصه بخوان / تو مشو مثل ِ علی مــردان خان

توضیح:(لَله ) پرستار کودک

شاعر :مرحوم استاد ایرج میرزا